pisanie prac

pisanie różnych prac

Harmonogram pisania pracy

5/5 - (5 votes)

Aby skutecznie napisać pracę dyplomową, ważne jest, aby zaplanować swoje działania i trzymać się harmonogramu. Harmonogram pisania pracy dyplomowej powinien obejmować następujące etapy:

  1. Przygotowanie tematu i problemu badawczego.
  2. Przeprowadzenie wstępnych badań literaturowych, w tym przegląd literatury i identyfikacja istotnych źródeł.
  3. Przygotowanie planu pracy i metodologii badań.
  4. Przeprowadzenie głównych badań, w tym zebranie i analiza danych.
  5. Napisanie pierwszej wersji pracy dyplomowej i przygotowanie dokumentu do recenzji.
  6. Otrzymanie recenzji i uwzględnienie uwag i poprawek.
  7. Ostateczne poprawki i przygotowanie pracy do druku.
  8. Obrona pracy.

Ważne jest, aby zaplanować sobie czas na każdy z tych etapów i trzymać się harmonogramu, ponieważ pozwoli to uniknąć opóźnień i zapewni skuteczne zakończenie pracy dyplomowej.

Należy przypomnieć, że starannie przemyślany przez magistranta i zaakceptowany przez promotora harmonogram realizacji przedsięwzięć związanych z realizacją zadania, jakim jest opracowanie pracy magisterskiej, stanowi cenną pomoc dla obu. Taki harmonogram jest integralnym elementem koncepcji badań (koncepcji pracy magisterskiej). Umożliwia lepsze zarządzanie czasem i bardziej efektywne jego wykorzystanie. Jest to jedna z istotnych, chociaż w naszej kulturze nie zawsze jeszcze docenianych, funkcji prac kwalifikacyjnych.

Z doświadczenia wynika, że przygotowanie pracy dyplomowej trwa około 110-120 godzin. Dlatego wymaga poważnego zaangażowania, dlatego konieczne jest staranne zaplanowanie wszystkich działań.

Orientacyjnie można przyjąć, że ramowe wyliczenie czasu przygotowania do pracy przedstawia się następująco:

  • 6 spotkań (po 2 godz.) W ramach seminarium dyplomowego – 12 godz
  • indywidualne kontakty z przełożonym w godzinach pracy i konsultacje – minimum 12 godzin
  • zebranie i przestudiowanie materiałów badawczych oraz napisanie pracy magisterskiej – około 90-100 godzin

Razem ok. 110-120 godzin

Tabele, schematy i rysunki w pracy dyplomowej

4.7/5 - (4 votes)
  • Należy opisać w tekście prezentowany rysunek, tabelę.
  • Elementy przygotowywane są samodzielnie przez autora (nie wolno kopiować schematów z cudzych publikacji!), wyjątek stanowią zdjęcia
  • Tabele, rysunki itp. Powinny mieścić się na 1 stronie, w przypadku trudności proponuję przesunięcia względem tekstu lub zmniejszenie czcionki;
  • Opis źródła do tabel, wykresów jest identyczny z przypisem źródłowym do tekstu.
  • Przykładowe tabela

Tabela 3.1. Pułap ochrony w systemach ubezpieczenia depozytów w Polsce (w EUR)

Kwota gwarantowana do: Bankowy Fundusz Gwarancyjny* Towarzystwo Ubezpieczeń
Wzajemnych SKOK

16-lut-1995

0

0

30-cze-1997

3 000

0

31-gru-1997

4 000

0

30-kwi-1998

5 000

0

31-gru-1998

5 000

5 000

31-gru-1999

8 000

5 000

31-gru-2000

11 000

11 000

31-gru-2001

15 000

15 000

31-gru-2002

18 000

18 000

14-paź-2008

22 500

22 500

27-lis-2008

22 500

50 000

obecnie

50 000

50 000

* W systemie ochrony BFG do 27.11.2008 r. stosowano koasekurację; kwoty powyżej równowartości 1000 EUR chronione były w 90%

Źródło: Opracowanie własne na podstawie BFG, KSKOK, informacji prasowych.

Merytoryczna ocena pracy

5/5 - (6 votes)

Merytoryczna ocena pracy dyplomowej polega na ocenie treści pracy pod kątem jej merytorycznej poprawności i rzetelności. Oceniający sprawdza, czy praca spełnia cele i zakres badań, czy jest logiczna i spójna, a także czy zawiera wszystkie wymagane elementy.

Kryteria merytorycznej oceny pracy dyplomowej mogą obejmować:

  1. Poprawność problemu badawczego: czy problem badawczy jest jasno określony, czy jest związany z aktualnymi i ważnymi dla dziedziny badań problemami, czy jest rozwiązywalny w ramach pracy dyplomowej.
  2. Poprawność metodologii badań: czy metodologia badań jest odpowiednia do celów i zakresu badań, czy jest logiczna i spójna, czy jest przedstawiona w sposób jasny i zrozumiały.
  3. Poprawność analizy danych: czy dane zostały prawidłowo zebrane, opisane i przedstawione, czy analiza danych jest odpowiednia do celów i zakresu badań, czy wyniki są interpretowane i wnioski są prawidłowe.
  4. Poprawność przedstawienia wyników: czy wyniki badań są przedstawione w sposób jasny i zrozumiały, czy są odpowiednio udokumentowane i oparte na danych, czy wyniki są przedstawione w odniesieniu do hipotez i celów badań.
  5. Poprawność przedstawienia wniosków: czy wnioski są odpowiednie i odnoszą się do celów i zakresu badań, czy są przedstawione w sposób jasny i zrozumiały, czy są oparte na danych i analizie danych.
  6. Poprawność przedstawienia pracy: czy praca jest przedstawiona zgodnie z wymaganiami formalnymi, czy jest czytelna, zrozumiała i estetyczna.
  7. Poprawność przedstawienie kontekstu badań i związku z literaturą.

Poniżej przykładowe kryteria oceny pracy dyplomowej:

  1. Czy teza (tezy) została w pracy jasno sformułowana i udowodniona?
  2. Jaki cel (zadanie) został postawiony przed pracą? Dlaczego jest on ważny?
  3. W jaki sposób i w jakim zakresie praca wpisuje się w istniejący stan badań danej tematyki?
  4. Jaką metodologię badawczą zastosowano w pracy? Czy jest ona adekwatna do założonego celu?
  5. Czy dobór materiału źródłowego oraz opracowań naukowych jest trafny i aktualny? Czy jego wykorzystanie przyczynia się do klarowności oraz ciągłości wywodu naukowego przedstawionego w pracy?
  6. W jakim stopniu osiągnięte wyniki badań stanowią systematyzujący lub/i oryginalny wkład autora w daną problematykę badawczą?

Ocena merytoryczna pracy zobowiązuje ewaluatorów do przedstawienia syntetycznej opinii o wartości merytorycznej całego opracowania. W tym pytaniu konieczne jest sprecyzowanie, w jakim stopniu studia spełniają warunki pracy dyplomowej.

Znaczenie pracy licencjackiej

5/5 - (4 votes)

Przygotowanie i obrona pracy licencjackiej jest, obok zdania wszystkich egzaminów, zdobycia zaliczeń ćwiczeń oraz zaliczenia praktyk, niezbędnym warunkiem ukończenia studiów i uzyskania dyplomu licencjata.

Praca licencjacka jest podsumowaniem trzyletniego cyklu kształcenia. Jej zadaniem (podobnie jak egzaminu dyplomowego) jest dowiedzenie stopnia przygotowania przyszłego licencjata do wykonywania pracy w określonej specjalności. Wymagania stawiane pracy licencjackiej odnoszą się, zatem do pełnego zakresu kształcenia, prowadzonego w ramach obowiązującego programu studiów.

Praca licencjacka jest także pierwszym tak poważnym dokumentem o charakterze zawodowym, tworzonym przez studentów Uczelni. Wymaga się, zatem od niego respektowania określonych w niniejszym dokumencie standardów w zakresie konstrukcji, treści, języka oraz formy.

Przygotowanie pracy licencjackiej wymaga dużego wysiłku, który można zaplanować na jeden lub dwa semestry robocze. Wielu studentom nie udaje się ukończyć pracy dyplomowej w wyznaczonym terminie. Mają duże trudności w spełnieniu minimalnych wymagań, jakie stawiane są im w tej pracy. Są też studenci, którzy nie pracują samodzielnie. Wybierają nieuczciwą drogę do ukończenia studiów. Często nawet nie zdają sobie sprawy, że wyrządzają sobie poważną krzywdę i godzą w dobre imię uczelni łamiąc obowiązujące prawo.

Dlaczego praca dyplomowa jest dziś bardzo trudnym zadaniem dla wielu studentów? Na to pytanie mamy kilka odpowiedzi.

Główną przyczyną trudności współczesnych uczniów jest bardzo niska jakość edukacji podstawowej i średniej. Gdy uczeń kończy szkołę średnią i nie potrafi czytać tekstów specjalistycznych i używać matematyki do zrozumienia makroekonomii, gdy używa bardzo mało słownictwa i nie rozumie tekstów ze starannie przygotowanych podręczników akademickich, gdy ma trudności z analizą i samooceną zjawisk ekonomicznych , wtedy pisanie pracy dyplomowej jest dla niego bardzo trudnym zadaniem. Musi przezwyciężyć zaniedbanie szkolnictwa podstawowego i średniego.

Mogą być też inne przyczyny związane z nową sytuacją, jaką stwarza studiowanie w życiu młodego człowieka.

Dyplom otwiera „bramę do wolności” – dostęp do wielu atrakcyjnych form życia studenckiego. Jeśli za bardzo się zaangażuje, nie znajdzie wystarczająco dużo czasu na naukę, nie mówiąc już o czasochłonnej tezie.

Osoba prowadząca badanie boryka się z wieloma osobistymi problemami, które wymagają jej czasu i wysiłku. Ponieważ nie jest dobry w zarządzaniu swoim czasem, nie może ustalać priorytetów i organizować swojego życia w sensowny sposób. Jeśli student pierwszego roku nie zacznie pilnie studiować, nie zdobędzie wystarczającej wiedzy przedmiotowej do samodzielnej pracy nad tematem dyplomowym. To jeden z ważnych powodów utrudniających pracę nad dyplomem.

Ponadto nieznajomość swoich talentów może być poważną przeszkodą. Jeśli student podjął błędną decyzję przy wyborze kursu, trudno będzie mu rozwinąć zainteresowanie przedmiotami, które studiował. Bez emocjonalnego zaangażowania w badanie problemów nie „obudzi” swojego umysłu do samodzielnego twórczego myślenia.

Przykłady przypisów źródłowych

5/5 - (3 votes)

(wydawnictwo zwarte):

  1. Romer, Makroekonomia dla zaawansowanych, Warszawa 2000, s. 68.

(artykuł w czasopiśmie):

  1. Pietrzyk, Traktat o Unii Europejskiej samorząd terytorialny, “Gospodarka Narodowa” 1993, nr 12, s. 37; L. Milski, Pieniądze i podatki, “Rzeczpospolita” 2002, nr 30. Nazwa czasopisma podawana jest drukiem prostym i wzięta w cudzysłów. Niedopuszczalne jest stawianie przed tytułem czasopisma [w:].

(praca zbiorowa):

  1. Milewskiego (red.), Podstawy ekonomii, Warszawa 1999.

(artykuł w pracy zbiorowej):

  1. Michałowski, Polska w OECD [w:] S. Parzymiesa i I. Popiuk-Rysińskiej (red.), Polska w organizacjach międzynarodowych, Warszawa 2002, s. 158. Uwaga! przed [w:] nie stosuje się żadnych znaków typu kropka, przecinek, średnik.

(Podobny zapis powinien być stosowany w informacji źródłowej do rysunków, tabel, wykresów).

W przypadku powtarzania się tego samego źródła w przypisach stosujemy zapis skrócony np. podczas cytowania tej samej pracy kilka razy po sobie:

1 J. Kaliński, Gospodarka Polski w latach 1944-1989. Przemiany strukturalne, Warszawa 1995.

2 Tamże, s. 34.

W wypadku, kiedy cytujemy to samo źródło wspomniane kilka przypisów wcześniej używamy skrótu op.cit. lub dz. cyt. (op.cit. jest zawsze kursywą i bez spacji pomiędzy, dz. cyt. drukiem prostym i ze spacją). Uwaga – należy być konsekwentnym i jeżeli stosujemy op.cit., to w przypadku powtórzenia tego samego źródła w momencie cytowania kilka razy po sobie stosujemy ibidem. Jeżeli natomiast wybieramy wersje polską dz. cyt. (dzieło cytowane), to używać należy tamże, np.:

1 G.W. Kołodko, Transformacja polskiej gospodarki: sukces czy porażka?, Warszawa 1992, s. 68.

2 K. Żukrowska, Przygotowanie Polski do unii gospodarczo-walutowej [w:] S. Parzymiesa i I. Popiuk-Rysińskiej (red.), Polska w organizacjach międzynarodowych, Warszawa 2003, s. 265-266.

3 G.W. Kołodko, op.cit., s. 27.

Uwaga! Pomiędzy inicjałami imienia nie ma spacji.

Jeżeli przeczytamy kilka opracowań tego samego autora, przy kolejnym cytowaniu możemy skrócić tytuł do jednego – dwóch słów np.:

1 I. Pietrzyk, Polityka Regionalna Unii Europejskiej i regiony w państwach członkowskich, Warszawa 2001, s. 59-62.

2 A. Kukliński, K. Pawłowska, Innowacja – edukacja- rozwój regionalny, Nowy Sącz 1998, s. 87.

3 I. Pietrzyk, Traktat o Unii Europejskiej a samorząd terytorialny, “Gospodarka Narodowa” 1993, nr 12, s. 42.

4 I. Pietrzyk, Polityka regionalna…, s. 55.

5 J.M. Keynes, Ogólna teoria zatrudnienia, procentu i pieniądza, Warszawa 1985, s. 217.

6 I. Pietrzyk, Traktat o Unii…, s. 40-41.